Lanolina jest naturalną substancją wytwarzaną przez gruczoły łojowe owiec. Jej podstawową funkcją biologiczną jest ochrona skóry zwierzęcia oraz pokrywającej ją wełny przed działaniem wilgoci, wiatru, promieniowania słonecznego i innych czynników środowiskowych.

Pod względem funkcjonalnym można ją porównać do ludzkiego sebum. Podobnie jak naturalna warstwa lipidowa skóry człowieka, lanolina odpowiada za utrzymanie odpowiedniego poziomu natłuszczenia i ochrony powierzchni skóry.

Nazwa „lanolina” wywodzi się od łacińskich słów lana oznaczającego wełnę oraz oleum oznaczającego olej. Choć określenie to funkcjonuje od wielu lat, współczesna nauka pokazuje, że lanolina nie jest ani klasycznym tłuszczem, ani typowym olejem. Stanowi niezwykle złożoną mieszaninę związków chemicznych, której budowa odpowiada za jej wyjątkowe właściwości.

W runie owczym zawartość lanoliny może wynosić od kilku do nawet ponad dwudziestu procent masy surowca. Ilość ta zależy między innymi od rasy owiec, warunków środowiskowych oraz sposobu hodowli.

Jak pozyskuje się lanolinę?

Proces otrzymywania lanoliny rozpoczyna się po strzyżeniu owiec. Surowiec odzyskiwany jest z runa podczas jego mycia i oczyszczania. Wbrew powszechnym opiniom pozyskiwanie lanoliny nie wymaga wyrządzania zwierzętom żadnej krzywdy i odbywa się jako naturalny element procesu wykorzystania wełny.
 
Pierwszym produktem otrzymywanym z runa jest tzw. tłuszczopot owczy, czyli surowa postać lanoliny zawierająca liczne zanieczyszczenia pochodzenia naturalnego i środowiskowego. Oprócz samej lanoliny obecne są w nim między innymi pozostałości ziemi, pyłu, soli mineralnych, substancji organicznych oraz innych składników pochodzących z runa.
 
Tak otrzymany materiał nie nadaje się jeszcze do zastosowań kosmetycznych czy farmaceutycznych. Dopiero wieloetapowy proces oczyszczania pozwala uzyskać lanolinę spełniającą rygorystyczne wymagania jakościowe współczesnej kosmetologii i farmacji.

2.Czym właściwie 
jest lanolina 
i jak powstaje?