Niewiele surowców kosmetycznych doczekało się tak wielu dyskusji dotyczących bezpieczeństwa stosowania jak lanolina. Przez większą część XX wieku była ona przedmiotem licznych badań dermatologicznych, a jej potencjalne właściwości alergizujące wzbudzały zainteresowanie lekarzy i naukowców na całym świecie.

Źródeł tych kontrowersji należy szukać w historii rozwoju przemysłowych metod pozyskiwania i oczyszczania lanoliny. W pierwszej połowie XX wieku procesy technologiczne znacząco odbiegały od współczesnych standardów jakościowych. Lanolina wykorzystywana w kosmetykach i preparatach dermatologicznych zawierała często większe ilości zanieczyszczeń pochodzących z runa owczego, pozostałości detergentów stosowanych podczas jego prania oraz składników, których obecność obecnie podlega ścisłej kontroli.

Właśnie w tym okresie zaczęły pojawiać się pierwsze doniesienia dotyczące przypadków kontaktowego zapalenia skóry obserwowanego u części pacjentów stosujących preparaty zawierające lanolinę.

Przez kolejne dziesięciolecia lanolina była wielokrotnie analizowana pod kątem bezpieczeństwa stosowania. Wraz z rozwojem metod analitycznych oraz nowoczesnych technik oczyszczania zaczęto jednak dostrzegać, że problem jest znacznie bardziej złożony, niż początkowo przypuszczano.

Coraz więcej danych wskazywało, że obserwowane reakcje nie zawsze były związane z samą lanoliną, lecz często wynikały z obecności określonych frakcji chemicznych lub zanieczyszczeń występujących w surowcach o niższym stopniu oczyszczenia.

Współczesne spojrzenie na bezpieczeństwo lanoliny

Obecnie większość specjalistów jest zgodna, że wysoko oczyszczona lanolina farmaceutyczna należy do grupy dobrze przebadanych surowców o korzystnym profilu bezpieczeństwa.

Znajduje ona zastosowanie w licznych preparatach kosmetycznych, dermatologicznych i farmaceutycznych stosowanych na całym świecie. Jej obecność w farmakopeach oraz wieloletnia historia wykorzystania stanowią dodatkowe potwierdzenie znaczenia tego surowca w nowoczesnej pielęgnacji skóry.

Nie oznacza to oczywiście, że lanolina jest substancją całkowicie pozbawioną potencjału uczulającego. Jak każdy składnik pochodzenia naturalnego lub syntetycznego może wywoływać reakcje nadwrażliwości u szczególnie predysponowanych osób. Jednak w przypadku nowoczesnych, wysoko oczyszczonych lanolin ryzyko to jest istotnie ograniczone w porównaniu z surowcami stosowanymi przed kilkudziesięciu laty.

Dlaczego ultraczystość ma znaczenie?

Współczesna kosmetologia coraz częściej odchodzi od prostego pytania: „czy preparat zawiera lanolinę?” i zastępuje je znacznie ważniejszym pytaniem: „jakiej jakości lanolinę zawiera?”.

To właśnie stopień oczyszczenia, kontrola jakości oraz zaawansowanie procesu technologicznego decydują dziś o wartości tego wyjątkowego surowca.

Ultraczysta Lanolina Złota^® powstała jako odpowiedź na potrzebę wykorzystania lanoliny spełniającej najwyższe współczesne standardy jakościowe. Łączy naturalne pochodzenie z zaawansowanymi procesami rafinacji i wielostopniową kontrolą jakości, dzięki czemu zachowuje wszystkie najważniejsze właściwości biologiczne lanoliny przy jednoczesnym ograniczeniu obecności niepożądanych składników do minimum.

Właśnie dlatego przyszłość lanoliny nie jest związana wyłącznie z jej naturalnym pochodzeniem, lecz przede wszystkim z jakością technologii wykorzystywanej do jej oczyszczania. To ona decyduje o tym, czy tradycyjny surowiec staje się nowoczesnym składnikiem odpowiadającym wymaganiom współczesnej kosmetologii i dermatologii.

9.Bezpieczeństwo 
stosowania lanoliny – 
fakty i mity